Rosen

Som en rose er du -
liten og vár
Nå er du der,
oppe hos Far

 

Blesha Torp

Lille Sara

Noen stjerner våker i natten
et sekund sover Sara søtt,
så trekker hun et åndedrag, det siste
og en ny, liten stjerne er født

Mørket hadde fått overtaket
respiratoren mistet sin makt
mor og far måtte se det i øynene
det gikk som legen hadde sagt

Etter fire ukers evig kamp,
på en natt så fin og klar
koblet de fra respiratoren
de var modige mor og far

De tok henne mellom seg, i sengen
klemte hardt for siste gang
slik lå de der hele natten
til hun sovnet i morens fang

En ny stjerne våker i natten
over foreldre som ennå sover
nå hviler de ut etter kampen
et kort, lite liv er over...

 

Henriette Rynning Seip

Skatten

Uten vern
var du
Så skjør og liten
Ønsker
du var her nå
Men hva for et liv
ville du fått?
Ett vet jeg - 
ditt liv 
ville ikke bli godt
Mitt lys 
i den mørkeste natt
Tenker på meg
min lille skatt

 

Ukjent

Fra Shakespeares King John:

Sorgen fyller barnets tomme rom,
ligger i hans seng, går alltid hos meg,
tar opp hans vakre trekk, gjentar hans ord,
minner meg i alt om guttens vesen,
besjeler klærnes tomhet med hans form.
Hva, har jeg grunn nok til å elske sorgen?
Far vel, men hadde dette savn vært Deres,
ga jeg Dem bedre trøst enn De gir meg.

 

Shakespeare (gjendiktet av Torstein Bugge Høverstad)

Før livet har begynt

Eg har ein lengsel så stor
eit savn så sårt
etter ein som eg ikkje har sett smilet til
som eg ikkje har sett augo til
og som eg ikkje har høyrt skriket til.
Kvifor lengtar du da? spør dei meg.

Vil du sjå han, spør jordmora
Jaa..., svarer eg usikkert.
Du skal få et bilde av han og,
hvis du vil, seier ho igjen.
Men kva er eit bilde.
Eg vil kjenne varmen, sjå smilet,
stilne gråten din, min vesle gut.

Svøpt i eit teppe,
vart han lagt i armane mine.
Så fin han var, så mjuk, så lett,
ville stryke han over kinnet,
men var redd for å kjenne kulda av det.
Så tek eg farvel med deg, lille venn,
uten å ha ønska deg velkommen.

Kvifor lengte, spør dei meg igjen,
Kvifor sørge, du har jo ei frå før.
Ja, svarar eg da. Ho er meg det kjæraste 
eg har no.
Men eg har og mista noko eg hadde kjært,
men som eg ikkje kjente.

Mange sorger så store,
har berre minnene att.
Men kva har eg? Ingenting.
Ikkje eingong eit smil, eit blikk,
ikkje eingong ein gråt.

Mange takk allikevel, ungen min,
for dei stundene eg strauk over deg
og fekk eit lite spark tilbake.
Kanskje smilte du da.
Takk for ditt korte liv.

 

Frå ei mor med eit barn for lite

Det ufattelige tapet

Det er natt
Jeg ligger våken
Tankene stenger
søvnen ute
kjemper om plassen
for å komme opp
til overflaten
En film fra
et tidligere liv
spilles av
Forskjellige episoder vises
detaljert og klart
Alle tanker og ord
følelser og stemninger
blir nøyaktig gjengitt
Smerten og vissheten
kommer hånd i hånd
Tårene renner
Jeg gråter og gråter
hulker ut min sorg over
det som var
det som er
og det som skulle
ha vært

Spurv

Foreningen ”Vi som har et barn for lite”
Postboks 186
1319 Bekkestua 

Telefon 974 12 026

Personvern

www.etbarnforlite.no 
foreningen@etbarnforlite.no

Org.nr. 980624404 - Kontonr. 0531 09 98542 
Facebook - Twitter Copyright © 2015

UA-76098523-1